โอ้วววว

คิดถึงสุดๆ

คิดถึงโว้ยย

มาให้กอดที

Miiz U Na Ja ^^

ดีจ้าลูกพ่อ ฝันดีเช่นกันนะจ๊ะ ลูกจ๋า อิอิ เทคแคร์นะจ๊ะลูกพ่อ อิอิ

ราตรีสวัสดิ์ นะจ๊ะ ลูกพ่อ ฝันดีจ้า ♥

เหียบ
จังน้าาาาาาาาาา
ยังมีชีวิตอยูม้ายวะะะะะะะะ?

ดีจ๊ะ ยังน่ารักเหมือนเดิมเลยน๊า ^^

อ่า..ได้เหน ๆๆ

ว่านู๋ตื่นหลัง..ฟันทง

ฉับ ๆๆ เลย ฝันดี โอเค๊ !!

จุ๊ฟ ๆๆ

จ้าๆๆ ฝากความคิดถึงส่งไปด้วยเช่นกันนะ พ่อต้องไปทำงานแล้ว จ้า บะบายนะลูกก

เง้อ ซะง้านๆ ลูกจาเตะพ่อให้ลงคอหรอ อะฮือๆๆๆๆ

ฮือๆๆ พ่ออกหัก จ้า ลูกฮือๆๆ

เข้ามาดูเล่นๆๆ..เม้นให้ด้วยดีกว่า
อิอิอิ....เบื่อๆๆๆๆ

55555555555555

...เหนื่อยจังเลยวันนี้ ไปสอบมา...
โทรมาไม่ได้คุยด้วยเลยโทษทีนะ..ยุ่งๆงานนิดนึงนะ ว่างๆๆค่อยโทรไปคุยด้วยนะ
ทานข้าวยังเนีย...
..เดือนสิบแล้วอยากกินขนนเทียน.บ้า.ฟอง..ลาเซ็ด...อิอิ

ไปไหนว้าาาาาาาาา
ไม่เห็น ทักทายกันมั้งเลยวะ เดียววววววววอย่าให้ท่า นะโดนแน่
โร้นะว่า อิแหลงว่าไม่กลัว
สุดทา้ยกะะะะะะะะะคึดถึงงงงงงงงนะ
พ่อแม่เราบายดีม้าย
พ่อ อบต นะ อิอิ บ้ายบายยายบ้อง อิอิ

น่ารักกะรักตะ

คนเร้าขอแต่นี้กะมะได้หรืว่า...........ขอไอ้เอินได้วะ อิอิอิขอดีหม้ายหว้าอิอิ อบต ว่าไหรมั้งวะ ?อิอิ555555555555 คิดถึงนะ.

ยาย จ้า หายไปไหนมา

หลานคิดถุงรู้ป่าว


สบายดีป่าว


เรื่องความรักเปงไงมั่งอะ


บะบายจ้า

ยายบ้อง ขาวปี้เลยหรอ อิอิ55555555555ว่าแล้วอย่างที่คิด เออมีอีกอย่างที่จะบอกนะ ส่งตังมาให้ที่รักหน่อยดิ มะมีตังกิงข้าวเลยงะ
หน้าตาซี้ดเซียวมากๆๆๆๆๆๆๆๆเลยนะ
ดูแลกันบ้างดิ อิอิอิ อย่าลืมนะ ?
รักนะ ชุบุ ชุบุ บาย

หวัดดีนะไม่รู้จัลืม กันเหรอยัง
วีนนี้แนมี ข้อความดีดี มาให้อ่าน กัน
*******************
ป็นคนแปลกหน้าทางความรู้สึกไป ...
แน่นอนว่า ระยะห่างของคนรู้จัก กับ คนรัก ย่อมไม่เท่ากันเป็นแน่
แต่นั่นแหละ ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปได้เสมอ...


ฉันเชื่อในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของเวลา
พอ ๆ กับเชื่อในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของความรู้สึก...
ไม่มีมาตราวัดใด ๆ ที่จะใช้วัดระยะห่างของความรู้สึกได้
และระยะห่างในแต่ละสถานภาพทางความรู้สึกในแต่ละคนก็คงจะไม่เท่ากัน...

เราระบุชัดไม่ได้ว่า 1 เท่ากับ 1 ในความรู้สึกของอีกคน 1
ในความรู้สึกของคนหนึ่ง อาจจะเป็น 100 ในความรู้สึกของอีกคนก็เป็นได้ ...
และในเมื่อการคบหากันเป็นปฏิสัมพันธ์ของคนสองคน ....
เราจึงมองเห็นความไม่ลงตัว
เห็นระยะห่างที่ไม่เท่ากันของคนสองคนได้เสมอ…

กับคนบางคน เราอยากเป็นมากกว่าคนรู้จัก
เราก็จะพยายามที่จะทำให้ระยะห่างของเรามันสั้นลง
กับคนบางคน เราอยากเป็นน้อยกว่าที่เป็นอยู่ . .......
เราก็จะพยายามที่จะทำให้ระยะห่างของเรายาวไกลออกไป...


แต่กลับบางคนเรากลับอยากจะรักษา ระยะห่าง ตรงกลาง ไว้ให้คงที่
ไม่ให้ห่างหาย จางหนี หรือ เข้ามาใกล้จนเรารู้สึกอึดอัด....
เคยรู้สึกใช่ไหมว่า ...
ขณะที่เราเดินเข้าหา บางคนกลับกำลังเดินหนี
กับบางคนเรากำลังเดินหนี บางคนกลับเดินตาม…
กับบางคนเราก็ต้องการระยะห่างประมาณหนึ่ง ไม่ต้องใกล้มาก
แต่ไม่ต้องการห่างหายไปไหน...


ขณะที่บางคนวิ่งตาม ล้มลุกคลุกคลาน…
เจ็บปวดกับระยะห่างของอีกคนที่ทิ้งไว้ตรงหน้า
ขณะเดียวกันกับที่อีกคนก็วิ่งหนี
โดยไม่คิดจะหันกลับมามองความเจ็บปวดของอีกคน
อะไรก็เกิดขึ้นได้ กับความรู้สึกคน...
เหนื่อยแสนเหนื่อย ล้าแสนล้า ....
แต่สุดท้ายก็ยังพยายาม พยายามที่จะยื้อยุดฉุดดึงอยู่เช่นนั้น


บางคนปล่อยความรู้สึกของอีกคนไว้ บนความห่าง ห่างจนลับตา ...
ไม่เคยหันกลับมามองหรือรับรู้ความเป็นไปของอีกคน
ไม่เคยรับรู้ว่า ...
ระยะห่างที่เขาทิ้งไว้อีกคนมันสร้างความเจ็บปวดได้ประมาณไหน
แต่ก็มีบางคนที่เหนื่อยล้ากับระยะห่างที่พยายามรักษาไว้เพียงแค่นั้น
ไม่ต้องห่างไป แต่ เข้าใกล้กว่านี้ไม่ได้ ...
ต้องการเพียงเส้นขนานที่ไม่มีทางมาบรรจบ …

การทำลายระยะห่างของคนสองคนอาจไม่ใช่เรื่องยาก
แต่ก็ไม่ได้ง่ายดายนักสำหรับอีกหลาย ๆ คน…
บางคนพยายามมาเกือบทั้งชีวิต....
ระยะห่างที่ว่าก็ยังคงห่างอยู่เช่นเดิม....


ขณะที่บางคนอยู่นิ่ง ๆ ไม่วิ่งหนี ไม่วิ่งตาม
ปล่อยทุกอย่างให้เป็นหน้าที่ของเวลา
ไม่เรียกร้องให้เกิดความคาดหวัง ไม่ปล่อยละเลยจนเหมือนชาเฉย…
ระยะห่างนั้นกลับขยับเข้ามาใกล้ราวปฏิหาริย์...
เอาใจช่วยสำหรับคนที่กำลังพยายามเดินเข้าหา...
ให้อีกคนหันกลับมามองบ้าง
ระยะห่างจะได้สั้นลง พยายามต่อไป
เพราะวันหนึ่งคุณอาจรู้สึกว่าความพยายามของคุณมิได้ไร้ค่า …
ร้องขอสำหรับคนที่กำลังเดินหนี
ให้หันกลับมามองความรู้สึกของอีกคนบ้าง
เพราะบางทีคุณอาจจะสูญเสียอะไรดี ๆ ไป
เพราะระยะห่างที่คุณทิ้งไว้ให้อีกคน


เห็นใจกับการรักษาระยะห่างให้คงที่สำหรับบางคน
เพราะบางทีมันก็ทรมานมากกว่า
การพยายามเดินเข้าใกล้หรือห่างหนี...เสียอีก...


แล้วคุณ ๆ เล่า …
เคยนึกย้อนกลับมามอง ระยะห่าง ของคุณกับผู้คนรอบตัวกันบ้างไหม...
เคยรู้สึกไหมว่า…บางที ความห่างไกล
กับ ระยะห่างของความรู้สึกเป็นกลับเป็นตัวแปรผกผันกัน


เคยรู้สึกได้ถึงระยะห่างทั้งที่ตัวอยู่ใกล้ๆ
หรือรู้สึกใกล้กันแล้วทางความรู้สึกทั้งที่ตัวอยู่แสนไกล กันบ้างไหม....
เคยคิดกันบ้างไหมว่า …
ระหว่างคนพยายามเดินหนี
คนที่พยายามเดินตาม
และคนที่พยายามยังไงระยะห่างกลับเท่าเดิม

คนไหนเจ็บปวดไปกว่ากัน...................11